ล้อเลียนอาการยอดฮิตของชาวออฟฟิศยุคนี้ นอนดึก ตื่นเช้า กินไม่ยั้ง…

The prompt behind it

ล้อเลียนอาการยอดฮิตของชาวออฟฟิศยุคนี้ นอนดึก ตื่นเช้า กินไม่ยั้ง พอนอนแล้วรู้สึกแน่นหน้าอก หายใจขัด นึกว่าโดนวิญญาณสัมภเวสีมานอนทับอก ที่แท้แค่อ้วนขึ้นจนกระดุมเสื้อทำงานรัดคอตาย บุคคลในฉาก: หนุ่มพนักงานออฟฟิศ (ใส่เสื้อเชิ้ตทำงานคับติ้ว ท้องปลิ้น หน้าเขียว ตาเหลือก) และ แม่หมอแก่ (นั่งโต๊ะไม้ปูผ้ากำมะหยี่แดง มีไพ่ยิปซีวางเกลื่อน) ปี ค.ศ. / สถานที่: ค.ศ. 2026 / ซุ้มดูดวงตลาดนัดหลังตึกออฟฟิศ กรุงเทพฯ (ฉากหลังมีป้ายกระดาษเขียนว่า "แม่หมอญาณทิพย์ แก้ดวงความรัก-งาน-โชคลาภ") โครงสร้างสคริปต์รายวินาที (ความยาวรวม 10 วินาที) ฉากที่ 1 (วินาทีที่ 0 - 3): วิ่งโร่มาพึ่งหมอ (3 วินาที) Visual: หนุ่มออฟฟิศวิ่งกระหืดกระหอบเข้าซุ้ม ทรุดเข่าลงหน้าโต๊ะ มือตะเกียกตะกายเกาะขอบโต๊ะ อ้าปากพะงาบๆ หายใจไม่ออก หน้าเขียวคล้ำ ตาแทบหลุดจากเบ้า SFX: เสียงหายใจฟืดฟาด แฮ่กๆ! ตามด้วยเสียงกลองตื่นเต้นระทึกขวัญ ตึกตัก! คำพากย์ (16 พยางค์ / 3 วินาที): หนุ่มออฟฟิศ: "แม่หมอ! ผีพรายขี่คอ หายใจไม่ออก ปอดจะฉีก!" ฉากที่ 2 (วินาทีที่ 4 - 7): แม่หมอแหวกความจริง (4 วินาที) Visual: ซูมหน้าแม่หมอหรี่ตามองต่ำอย่างเอือมระอา แม่หมอเอื้อมมือไปดึงกระดุมคอเสื้อเชิ้ตของหนุ่มออฟฟิศจนหลุดกระเด็น เผยให้เห็นรอยเนื้อปลิ้นแดงแจ๋รอบลำคอ SFX: เสียงด้ายขาดดังกึ๊ก ตามด้วยเสียงกระดุมดีดชนฝาผนัง แป๊ก! และเสียงแตรตลก แป๊น! คำพากย์ (18 พยางค์ / 4 วินาที): แม่หมอ: "ผีพรายห่าอะไร! มึงอ้วนขึ้นสิบโลแต่ยัดเสื้อไซส์ S อีควาย!" ฉากที่ 3 (วินาทีที่ 8 - 10): โล่งคอแต่เจ็บใจ (3 วินาที) Visual: หนุ่มออฟฟิศสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดจนพุงกระเพื่อม หน้าตาดูโล่งสุดขีด แม่หมอหยิบกรรไกรเล่มใหญ่ขึ้นมาทำท่าจะตัดตะเข็บข้างพุงให้ SFX: เสียงสูดหายใจยาว ฟู่ดดด! ตามด้วยเสียงกรรไกรตัดฉับ ชึับ! คำพากย์ (13 พยางค์ / 3 วินาที): แม่หมอ: "คอโล่งแล้วนะ... ต่อไปกูจะกรีดพุงมึง!"

Settings used

Length

≈ 10 seconds

Shape

Tall

Sound

With sound